Jouw levensverhaal als middel tegen stress

Dit artikel heeft een persoonlijk tintje. Hoe kan het ook anders? Als ik jullie wil aansporen om een kort of lang levensverhaal te schrijven, kan ik op z’n minst zèlf het goede voorbeeld geven. Hoe kan een levensverhaal bijdragen aan stressvermindering? In mijn artikel ‘5 stappen naar minder stress en aan het werk met 10 praktische tips!’ kun je lezen dat stap 1 in de strijd tegen chronische stress BEWUSTWORDING is. 

 

 

Het schrijven van een levensverhaal helpt bij dit bewustwordingsproces. Het kan enorm verhelderend werken als je in een flow van:

 

  • Werken
  • Deadlines halen
  • Trainingen
  • Vergaderingen
  • Beoordelingen
  • Functioneringsgesprekken
  • Solliciteren
  • Ondernemerschap
  • Jonge kinderen
  • Pubers
  • Verjaardagen
  • Sporten
  • Etentjes
  • Ouderavonden
  • Shoppen
  • Verhuizen
  • Zakenreizen
  • Teamuitjes
  • Opdrachten
  • Workshops
  • Congressen
  • Projecten
  • ….. ben ik iets vergeten????

 

zit ……. EVEN STIL TE STAAN bij hoe jouw leven er tot nu toe heeft uitgezien. Als je jezelf herkent in onderstaande voorbeelden, wordt het tijd om in de pen te klimmen:

 

reis

 

  • Is jouw leven niet altijd rooskleurig geweest en ben je door een drukke periode vergeten hoe sterk je bent en hoe trots je mag zijn op wat je tot nu toe hebt bereikt?
  • Is jouw leven niet altijd rooskleurig geweest en bedenk je dat dit nog steeds belemmerend werkt?
  • Als je terugdenkt aan die ene vakantie, zie je jezelf dan nu als een totaal ander persoon?
  • Denk je aan die dromen die je vroeger had? Wat is daarvan
    terechtgekomen?
  • Denk je terug aan de geboorte van je kind of kinderen en
    realiseer je hoe snel het gaat en hoe weinig je momenteel geniet
    van die spaarzame momenten met je zoon of dochter?
  • Heb je familie, vrienden of oud-collega’s die dierbaar zijn en
    realiseer je dat je ze vroeger zovaak zag en momenteel het
    jezelf niet gunt daar tijd voor vrij te maken, terwijl dat
    belangrijk voor je is?
  • Kon je vroeger zo genieten van de grote en kleine dingen van het leven, waar je nu, bijna letterlijk, aan voorbij schiet?
  • Zijn er patronen te ontdekken in je leven, die jou momenteel
    belemmeren?Of patronen die juist nu kunnen helpen je verder te ontwikkelen?

levensverhaal
Het antwoord op deze vragen kun je vinden in jouw levensverhaal. Jouw leven. Je kan er een boek over schrijven. Maar …. dat hoeft helemaal niet. Je kan er namelijk voor kiezen alleen die dingen op te schrijven die spontaan in je opkomen. Wel verstandig om een eenvoudige structuur aan te brengen door je leven en de hoofdthema’s in tijdsvakken in te delen, bijvoorbeeld:

 

  •  0 – 12 jaar: basisschool
  • 12 – 20 jaar: middelbare school/pubertijd
  • 20 – 30 jaar: tijd van beroepskeuzes/studeren/relaties + kinderwens
  • 30 – 45 jaar: werk en wonen/tijd van carrière
  • 40 – 55 jaar: verdieping van voorgaande periode waarin een omslag plaatsvindt
  • 50 – 65 jaar: idem als voorgaande, kinderen uit huis/verandering arbeidsproces
  • 65 – 80 jaar: sociaal maatschappelijke verandering /eigen tijd/ gezondheidsvraagstukken
  • 80 – ouder: toename van verlies aan gezondheid/beperkingen, verlies van vroeger bij overlijden van vrienden en familie

 

Denk er niet te lang over na. Juist niet. De ervaringen die voor jou op dit moment van belang zijn, verschijnen vanzelf op je papier. Vertrouw op dit proces. Pak dit moment voor jezelf! Cappuccino, espresso, glas thee of wijntje erbij en schrijven maar!

 

 

Mijn levensverhaal

Mijn levensverhaal, geschreven eind 2013, bestaat uit 7-A4tjes. Ik heb het in een middag geschreven. Het schrijven was een bijzondere ervaring. Ik heb gelachen en gehuild. Het heeft mij veel nuttige inzichten gegeven. Ik heb een gelukkige jeugd gehad. Mijn jeugd heeft mij deels gevormd en daar ben ik mijn ouders en zus dankbaar voor. Ook het inzicht dat ik mezelf een tijd ben kwijtgeraakt door verdrietige omstandigheden èn …. momenteel weer die levenslustige vrouw ben uit mijn eerdere jaren. Uit iedere periode heb ik enkele alinea’s gehaald om jullie een indruk te geven.

 

 

Periode 0-12 jaar: basisschool/gezin

We hebben een hecht gezin. Met mijn vader, moeder en mijn zus Tessa heb ik een heerlijke jeugd. Ik woon in Den Haag. Ik heb veel ruimte om buiten te spelen. Mijn vader leert mij fietsen. Mijn vader maakt een film van mij en van mijn zus. Mijn vader probeert mij alleen te filmen, dit lukt niet, want mijn zus komt er iedere keer tussen op haar skippybal. Erg komisch. Iedereen lacht.

 

Mijn moeder is een mooie charmante, chique vrouw. Ze rookt dunne sigaartjes en drinkt iedere vrijdagmiddag met haar vriendinnen sherry. Heerlijk om bij haar te gaan zitten, tegen haar aan. Dan voel ik dat ze praat en voel ik me erg veilig. Als het bliksemt, kruip ik bij haar in bed, voel de stoppeltjes van haar net geschoren benen en voel me veilig.

 

Mijn vader werkt in een familiebedrijf. Hij komt altijd thuis lunchen en is iedere avond en in het weekend thuis. Af en toe werkt hij op zaterdag. Dan mag ik mee. Heerlijk vind ik dat. Ik speel met een rekenmachine en doe alsof ik bij een postkantoor werk of in een winkel.

 

Twee keer mag ik samen met mijn zus bruidsmeisje zijn. Mijn moeder maakt voor ons een mooie jurk en we hebben bloemen en strikken in onze lange blonde haren.

 

We gaan vaak naar Leerdam naar oom Nico, tante Ali en mijn nichtjes, Mirjam en Ilse. Tante Ali ligt in bed in de woonkamer. Later ligt tante Ali boven in een ziekenhuisbed. Tante Ali gaat dood. Ze overlijdt aan kanker. Ze is 30 jaar.

 

levensverhaal

 

Mijn ouders kopen een oude boerderij in de Achterhoek. Ieder weekend en in vakanties gaan we daar naar toe. Struinen in de weilanden met grote kaplaarzen aan, lekker in de warme koeienvlaaien staan. Stiekem een sigaretje roken op een vliering, net onder het dak. Levensgevaarlijk, maar wel erg spannend. Met mijn zus de psalmenboekjes van school mee naar bed nemen, liedjes zingen en ongelofelijk melig zijn en in slaap vallen.

 

 

 

Periode 12-20 jaar: middelbare school/puberteit

Spannend de middelbare school. Ik vind het een avontuur. Een combinatie van nieuwe vriendschappen, onzekerheden, verliefdheden en Daltononderwijs. In de brugklas ben ik verliefd op Robbert en hij niet op mij. In de tweede klas zijn we verliefd op elkaar en weten we dat niet, en in de derde klas is Robbert verliefd op mij en ik niet op hem. Gemiste kans.

 

We gaan vrijdag- en zaterdagavond naar de Beachbar op het strand van Kijkduin. Als ik mag van mijn ouders, het liefst ook nog op zondagmiddag. Ik ken iedereen. We dansen, lachen, zingen, zoenen. Een heerlijke, spannende tijd. Ik ga met Barbera en haar vriend Donald. Of ik ga met een andere vriendengroep. Ik heb meerdere vriendjes. Echt verliefd ben ik op Luc. Later nogmaals.

 

Mijn nichtje Mirjam woont bij ons voor een half jaar. We gaan samen uit. We eten een stuk spacecake. We kijken elkaar aan en vragen aan elkaar of we er iets van voelen. Nee, zeggen we allebei. Een half uur later liggen we brullend van het lachen op de grond in de badkamer van ons huis. We kunnen niet meer stoppen. Gaaf.

 

 

Periode 20-30 jaar: Ondernemerschap/relaties + kinderwens

Na enkele jaren studeren en werken, begin ik een bedrijf. Een tekstverwerkings- en vertaalbureau. Eerst alleen, later met een fulltime- en parttime kracht en meerdere freelancers.

 

levensverhaal

 

Ik ontmoet Chris. Ik verkoop mijn tekstverwerkings- en vertaalbureau en we beginnen samen een strandpaviljoen op Kijkduin. Later ook een eetcafe in het centrum van Den Haag. We trouwen in Mexico en we genieten enorm van elkaar en van ons avontuur op het strand van Kijkduin. We werken hard en zijn gelukkig. We wonen 8 maanden per jaar op het strand en gaan vaak op vakantie. Chris leert mij het horecavak. Hij is een horecaman, in hart en nieren. Door hem leer ik Den Haag op een andere manier kennen. Hij is een levensgenieter, daarom hou ik zoveel van hem. Hij leert me ook de harde kant van een stad kennen, wat nodig is bij het runnen van een horecabedrijf.

 

levensverhaal

 

We krijgen 3 kinderen. Wat een kado! Toch geeft het een druk op onze relatie. Chris komt uit een ontwricht gezin en weet eigenlijk niet hoe hij vader moet zijn. Wat voor mij op een natuurlijke manier gaat, kost hem veel energie. Hij is streng, maar ook o zo lief voor zijn kinderen. Zijn hartjes, zoals hij ze noemt. We houden veel van elkaar en van onze kinderen, maar we hebben vaak spanning omtrent de opvoeding van de kinderen en de verdeling van de huishoudelijke taken. Ik doe veel alleen. Ik werk tijdelijk niet meer in ons strandpaviljoen, wel op de achtergrond, en zorg alleen voor de kinderen. Ik geniet van onze kinderen. Leef voor onze jongens, daar gaat al mijn energie naar toe.

 

 

Periode 30-45 jaar

Chris wordt ziek. Hij heeft longkanker. Kanker is in ons huis. Met Chris en onze 3 jongens bereiden we ons voor op de dood. Barbera en Elbert nemen ons 4 dagen mee naar Parijs: de laatste keer verliefd. Hierna 8 maanden ziekenhuizen, verdriet, teleurstelling, achteruitgang en uiteindelijk afscheid.

 

Chris heeft uitzaaiingen in zijn hoofd en verliest het gevoel voor de realiteit. We worden geleefd door ziekenhuizen en door het verdriet van anderen. Ik trek mij boven terug met onze kinderen. Wil rust, wil niet geleefd worden. Ik wil in alle rust voor Chris en onze kinderen zorgen.

 

De begrafenis, het afscheid, is voor mij en voor mijn kinderen. Fijn dat er honderden mensen zijn: familie, vrienden en kennissen. Dat voelt goed. Mijn kinderen kunnen zichzelf zijn en op hun eigen manier afscheid nemen, heel bijzonder en dierbaar.

 

levensverhaal

 

De dag na de begrafenis vluchten we naar de familieboerderij in de Achterhoek. Eerst 2 weken uitrusten met mijn ouders. Daarna 4 weken alleen met mijn 3 kinderen. We pakken het leven op en zijn een ijzersterk team. We blijven een ijzersterk team. Ik sta buiten in het weiland en schreeuw het uit. Schreeuw uit dat ik weer vrij ben, weg uit mijn gevangenis. Chris heeft zijn rust. Ik reis met camper en 3 kinderen naar Zuid-Frankrijk. Voel me krachtig.

 

 

Periode 40-47 jaar

Wat heb ik het ondernemerschap gemist. Alle puzzelstukjes vallen samen. Ik volg mijn passie, zoals ik vroeger altijd deed. Nu wel spannender omdat ik kostwinner ben voor mijn gezin.

 

Het voelt goed om 46 jaar (inmiddels 47) te zijn. Levenservaring maakt dat ik weet wat ik wil en niet meer wil in mijn leven. Ik weet wat mijn valkuilen zijn en leer nog iedere dag van mezelf en van alle inspirerende, fijne mensen om mij heen. Ik mag er zijn en ben goed zoals ik ben. Ik kan verdrietig zijn om kleine en grote dingen. Ik geniet bewust van kleine en grote dingen.

 

 

Als het je aanspreekt om een levensverhaal te schrijven, lang of kort, onthoud dat je het voor jezelf schrijft en niet voor een ander. Niets is goed, niets is fout. Mijn werkwijze is op te schrijven wat er in je opkomt. Nogmaals: vertrouw op dit proces.

 

Als het meer bij jou past om een gedetailleerd levensverhaal te schrijven van meerdere pagina’s, is dat natuurlijk ook goed. En of je het later aan een ander wil laten lezen of het voor jezelf wil houden, is ook een keus. Ik kies ervoor om een stukje te delen, om zo te kunnen overbrengen hoe bijzonder het is om je leven voorbij te laten komen. Mij helpt het als ik ergens tegenop zie. Dan lees ik mijn biografie en bedenk me hoe sterk ik ben en hoeveel dingen ik al heb overwonnen en hoe bijzonder de band met mijn 3 zoons is. Het helpt om lastige zaken te relativeren.

 

Het kan je een inzicht geven dat je momenteel aan het rennen en vliegen bent en dat je vergeet om te genieten van de mooie dingen van het leven. Dat je vergeet om bewust te leven. Het kan zijn dat je inziet dat je vroeger meer ontspannen was. Waarom lukte dit toen wel en nu niet? Het kan een wake-up moment geven. Je kent die oude reclame van KitKat misschien nog wel: ‘Hallo, waar zijn wij nou helemaal mee bezig??????’

 

Indien je besluit om aan de slag te gaan, dan wens ik veel schrijfplezier!

 

 

Is het lezen van mijn blog niet voldoende? Gaat stress jouw leven steeds vaker en steeds langer beheersen? Schaam je niet. Het zijn juist de hardwerkende, krachtige, getalenteerde, gedreven mensen die hier last van hebben. Ben je zo’n krachtig persoon die geen hulp nodig heeft en altijd alles zelf oplost? Stop hiermee! Vanaf een bepaald moment kun je dit niet meer alleen. Zoek professionele begeleiding voordat je overvallen wordt door een burnout of overbelasting en maanden niets meer kunt.

 

Neem voor stressbegeleiding contact met mij op: 06-49 67 85 28 of gebruik CONTACTFORMULIER. Een individueel traject is mogelijk of begeleiding met je hele team. Je werkgever is meestal bereid dit traject te vergoeden.

 

OVER ESTHER VAN DER SLUIS (schrijver van dit artikel)

Facebooklinkedinmail